Ολοι μας θα εχει τυχει να δουμε παλια αντικειμενα που στην εποχη τους ηταν πολύ χρησιμα και που σημερα -εκτοπισμενα από την ραγδαια αναπτυξη της τεχνολογιας - τα βρισκουμε να είναι σε καποια αποθηκη πεταμενα η σε κανενα παλιατζιδικο…. και στην καλλιτερη περιπτωση να είναι διακοσμητικο στοιχειο καποιου καταστηματος .
Οσοι από εμας εχουν τετοιες φωτογραφιες και οσοι προκειται να βρουν στο μελλον αυτό το thread θα μπορουσε να τις φιλοξενησει!
Εξυπακουεται πως οι παραπανω φωτο θα συνοδευονται με καποια περιγραφη ώστε να μαθαινουν οι νεωτεροι(σαν και μενα) και οσοι τα αγνοουν για το τι είναι το κάθε ένα καθως και την χρησιμοτητα του.

Προβολές: 9355

Απάντηση σε αυτό

Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση


Ψυγειο παγου
Το σημερινό μου ψυγείο όμως δεν έχει την μορφή που είχαν οι πρόγονοί του μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα (τον προηγούμενο αιώνα). Παλιά τα ψυγεία ήταν ξύλινα. Οι άνθρωποι διατηρούσαν τα τρόφιμά τους σε πάγο. Τα ξύλινα ψυγεία είχαν ένα δοχείο από λαμαρίνα όπου τοποθετούσαν τον πάγο σε μορφή παγοκολώνας που προμηθεύονταν από τον παγοπώλη. Ο παγοπώλης μετέφερε τον πάγο στην αρχή με μία χειράμαξα στην οποία έστρωνε λινάτσες και εκεί πάνω τοποθετούσε τις παγοκολώνες ενώ από πάνω τις κάλυπτε πάλι με λινάτσες. Αργότερα όταν η τεχνολογία αναπτύχθηκε άρχισε να κάνει την μεταφορά με κάρο και κατόπιν με την τρίκυκλη μηχανή του.
Τι μου θύμησες φίλε μου... Μου άρεσε μικρός να γεμίζω το μικρό δοχείο για το νερό...
Να σαι καλά Τάσο που μας φέρνεις στο μυαλό αναμνήσεις όμορφες.
Εγώ πάλι θυμήθηκα (άσχετο) το γαλατά που πέρναγε απο τη γειτονιά μου το σούρουπο με μία τρίκυκλη μηχανή μαζευόμασταν όλα τα παιδιά να δούμε τη μηχανή και φωνάζαμε "ερχεται ο τρελλός πειρατής".
Τα παιδιά που οι γονείς τους είχαν οικονομική άνεση έπαιρναν σοκολατούχο γάλα....(εγώ πάντα τα ζήλευα)
Το ψυγείο με τον πάγο δεν το πρόλαβα σε λειτουργία το είχαμε σε μια αποθήκη παροπλισμένο.
Χρηστο αναμνησεις πολλες απο τα παιδικα μας χρονια.Το γαλατα τον θυμαμαι οταν περνουσε στο κ.χαλανδρι που μεγαλωσα με ποδηλατο και πισω ηταν μια μεταλικη κατασκευη που ειχε τα γυαλινα μπουκαλια μεσα.Χτυπουσε το κουδουνι του ποδηλατου φωναζοντας το γΑλα τονιζοντας καπως ιδιοτροπα το α.
Τον παγοπωλη θυμαμαι.Εναν που περνουσε πουλωντας γιαουρτι στην αρχη με μηχανακι τρικυκλο και μετα με αυτοκινητο.Πουναι τα χρονια??? οεο!!!
Φωτογραφιες ομως δεν βλεπω να μπαινουν οεο!!!!Smileys
Κάτσε να ανοίξω το μαγικό ντουλάπι να δω τι έχω για σένα Τάσο
Λοιπόν φίλε Τάσο έχω ένα σημάδι στην μία μεριά της μύτης από ένα τέτοιο ψυγείο .
Αυτό που είχαμε εμείς δεν είχε ξύλινη επένδυση και είχε κάτι χερούλια μασίφ σίδερο εκεί στούκαρα την μύτη.
και φωτογραφιες απο το σημαδι στη μυτη δεχομαστε γιατι εγινε απο ψυγειο παγου!!!Smileys

gia alli mia fora mpravo gia tin douleia sou!!!!!

Αχ ρε παιδιά, να ξέρατε τί μου θυμίσατε! 2 δραχμές την ημέρα μου έδινε το αφεντικό μου ο Πιέρος Γουρνάς στην Ευγένεια, Κερατσίνι, για να μοιράζω το πάγο στα σπίτια μαζί του. Μαχαίρι, με τα δόντια, ψαλίδι πάγου που έμοιαζε με μεγάλη τανάλια μόνο που είχε χερούλια εγκάρσια αντί για τα ίσια της τανάλιας, ήτανε τα σύνεργα που χρησιμοποιούσαμε. Μάλιστα ο καημένος ο πατέρας μου, επειδή με λυπόταν που πάγωναν τα χέρια μου κουβαλώντας το τέταρτο στα ψυγεία των πελατών μου είχε φτιάξει ένα πράγμα σαν μικρό πορτ μπεμπέ με δυο χερούλια από πάνω. Ήταν ένα σανίδι με πηχάκι γύρω - γύρω για να μη γλιστράει το τέταρτο έξω και το πήγαινα μέχρι το κεφαλόσκαλο του πελάτη. Αν ήταν καμιά γεροντισσα πήγαινα και την έβαζα το τέταρτο μέσα στο ξύλινο ψυγείο. Τί εποχές! Φοβερές! Και όμως ευτυχισμένες, λόγω άγνοιας και μικρών απαιτήσεων. Τελικά το δικό μας ξύλινο ψυγείο έγινε γραφειάκι όταν ήμουν στη 5η δημοτικού, γιατί είχε πει ο δάσκαλος ότι έπρεπε να έχουμε ένα γραφειάκι για να μελετάμε. Το όνομα του δασκάλου ήταν Σηφάκης, 5η τάξη, και ήταν στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου, δίπλα στο ναό του Αγίου Ευθυμίου επί της Βύρωνος. Εποχές που φαντάζουν μυθικές μετά από τόσα χρόνια. Αν διαβάσει κανείς αυτή τη περιγραφή και έχει τύχει να έχουμε κοινές εμπειρίες, θα χαρώ να πάρω μήνυμα στο damker@otenet.gr.

Φιλιά σε όλους.

Συγχαρητήρια για το πολύ όμορφο όσο και ενδιαφέρον θέμα που δημιουργήθηκε. Είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε όλοι μας κάποια αντικείμενα άλλης εποχής που θα ,ας ξυπνήσουν αναμνήσεις ή για εκείνους που δεν τα πρόλαβαν, περιέργεια. Αυτά τα αντικέιμενα μπορεί και να αποτελέσουν αφετηρία πολλών ευχάριστων συζητήσεων.
Εγώ σαν αρχή στέλνω 2 φωτό μιας παλιάς ταμειακής μηχανής που μέχρι πρότινος είχα δει μόνο σε παλιές (προπολεμικές αλλά και μεταπολεμικές ταινίες) αμερικάνικες ταινίες.
Αντικείμενα που αντανακλούν το μεράκι των κατασκευαστών της εποχής που πάνω από όλα ενδιαφερόντουσαν για την σωστή κατασκευή, ποιότητα και λειτουργία των συσκευών τους και όχι μόνον για το εύκολο κέρδος. Σήμερα αυτές οι μηχανές αποτελούν μουσειακό ή συλλεκτικό είδος αν και κάποιες από αυτές συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ακόμη από ότι διεπίστωσα στο Ίντερνετ.
Τις φωτογραφίες αυτές τις τράβηγα σε ένα μαγαζί στην Βυτίνα και από ότι μου εξήγησε ο ιδιοκτήτης του την βρήκε την ταμειακή αυτή στο Μοναστηράκι-Αθήνα, στο γιουσουρούμ έναντι 1.500€. Μέχρι εχτές του είχε ζητηθεί να την πουλήσει έναντι 4.500€ αλλά αντιστέκεται.

RSS

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

© 2014   Created by idifos.   Με την υποστήριξη του

Διακριτικά  |  Αναφορά προβλήματος  |  Όροι χρήσης